درسنامه آموزشی زیست شناسی (2) کلاس یازدهم رشته تجربی
فصل چهارم: تنظیم شیمیایی- گفتار 1 : ارتباط شیمیایی
تصور کنید روزی تمام وسایل ارتباطی مثل تلفن، اینترنت و رادیو در یک شهر قطع شود. آیا اداره کردن آن شهر ممکن خواهد بود؟ آیا میتوان بخشهای مختلف شهر را که در فواصل دور یا نزدیک قرار دارند، با یکدیگر هماهنگ کرد؟ آیا میتوان یک خبر را به اطلاع همۀ مردم شهر رساند؟
در پریاختگان، یاختهها نمیتوانند از یکدیگر مستقل باشند. در فصل اول دیدیم که دستگاه عصبی، یکی از دستگاههای ارتباطی بدن است. اما دستگاه عصبی با تکتک یاختههای بدن ارتباط ندارد. در این فصل، با ارتباطات شیمیایی آشنا میشویم و خواهیم دید که چگونه بخش مهمی از فرایندهای بدن توسط آن انجام میشود.
در فصل اول دیدیم که یاختههای عصبی ارتباط بین نقاط مختلف بدن را برقرار میکنند. در این گفتار، نقش مولکولها را در برقراری ارتباط خواهیم دید.
پیک شیمیایی
پیک شیمیایی مولکولی است که پیامی را منتقل میکند. یاختهای که پیام را دریافت میکند یاختهٔ هدف نام دارد.
پیک، چگونه یاختۀ هدف را از میان انبوه یاختهها پیدا میکند و پیام را اشتباهی به یاختۀ دیگر نمیرساند؟ یاختۀ هدف، برای پیک گیرندهای دارد (شکل 1). مولکول پیک، تنها بر یاختهای میتواند تأثیر بگذارد که گیرندۀ آن را داشته باشد و این یاخته، همان یاختۀ هدف است.
براساس مسافتی که پیک طی میکند تا به یاختهٔ هدف برسد، پیکها را به دو گروه کوتاه بُرد و دور بُرد تقسیم میکنند.
پیکهای کوتاه بُرد
پیک کوتاه بُرد، چنان که از نام آن پیداست، بین یاختههایی ارتباط برقرار میکند که در نزدیکی هماند و حداکثر چند یاخته با هم فاصله دارند. ناقل عصبی یک پیک کوتاه برد است. این پیک از یاختهٔ پیش همایهای ترشح و بر یاختهٔ پس همایهای اثر میکند.
پیکهای دوربرد
پیکهای دوربرد پیکهایی هستند که به جریان خون وارد میشوند و پیام را به فاصلهای دور منتقل میکنند. هورمونها پیکهای دوربردند (شکل 2).
گاهی یاختههای عصبی پیک شیمیایی را به خون ترشح میکنند؛ در این صورت، این پیک یک هورمون بهشمار میآید، نه یک ناقل عصبی.
غدههای بدن
هورمونها از یاختههای درون ریز ترشح میشوند. این یاختهها ممکن است بهصورت پراکنده در اندامها دیده شوند. مثال این یاختهها را قبلاً دیدهایم. مثلاً در سال گذشته خواندیم که یاختههای درونریز در معده و دوازدهه به ترتیب، هورمون گاسترین و سکرتین را ترشح میکنند. همچنین ممکن است یاختههای درونریز را به صورت مجتمع یافت که در این صورت، غدهٔ درون ریز را تشکیل میدهند. ترشحات غدهٔ درون ریز به خون وارد میشود، اما غدّهٔ برونریز ترشحات خود را از طریق مجرایی به سطح یا حفرات بدن میریزد (شکل 3).
مجموع یاختهها و غدد درونریز و هورمونهای آنها را دستگاه درون ریز مینامند. این دستگاه به همراه دستگاه عصبی، فعالیتهای بدن را تنظیم میکنند و نسبت به محرکهای درونی و بیرونی پاسخ میدهند. تعدادی از غدد دستگاه درونریز را در شکل 4 میبینید.